Izba Młynarska w Nowej Wsi wzbogaciła się o koło młyńskie i prawdziwy piec chlebowy
W poniedziałek, 23 maja, odbyło się wyjątkowe wydarzenie: oficjalne uruchomienie koła młyńskiego i pieca chlebowego w Izbie Młynarskiej w Nowej Wsi. Dzięki temu, w tym wyjątkowym miejscu na mapie gminy Kęty będzie można już teraz nie tylko posłuchać o historii, obejrzeć eksponaty, ale przede wszystkim doświadczać prawdziwej rzemieślniczej pracy młynarskiej. W uroczystości udział wzięli przedstawiciele kęckiego samorządu z burmistrzem Krzysztofem Janem Klęczarem i sekretarz Eweliną Jurą-Bączek na czele, członkowie LGD "Dolina Soły", dzięki którym udało się zdobyć dofinansowanie projektu oraz liczni goście związani z rzemiosłem i rolnictwem.
- Pomysł na stworzenie tu takiego miejsca zrodził się, kiedy nasza córka była w przedszkolu i zapraszaliśmy do nas dzieciaki na wykopki ziemniaków. Wtedy z ciekawością dopytywały o maszyny rolnicze, były zainteresowane jak co działa, skąd się bierze, jak jest napędzane. Tak zrodził się pomysł, by odtworzyć takie miejsce, w którym znaleźć będzie można historię przywróconą do życia. W skansenach były młyny, ale nie produkowały mąki, były piece, ale nie piekły chleba, a ja chciałem to wszystko zrobić tak, by każdy, kto nas odwiedza mógł doświadczać, a nie tylko oglądać. Dziś mamy młyn, koło młyńskie, piec do wypiekania chleba oraz Izbę Pamięci, w której znajdują się eksponaty związane z pracą młynarza – wyjaśnia Wojciech Procner, pomysłodawca przedsięwzięcia składając jednocześnie podziękowania swojej żonie Adriannie i mamie Jadwidze, podkreślając, że bez ich zaangażowania, pomocy i wsparcia niczego by się stworzyć nie udało.
Zadanie pn. „Utworzenie Izby Młynarskiej w Nowej Wsi Gmina Kęty” zostało zrealizowane w ramach projektu grantowego pn. "Ochrona, promocja i rozwój produktów lokalnych oraz dziedzictwa lokalnego Doliny Soły”. Projekt polegał na utworzeniu Izby Młynarskiej w Nowej Wsi w zabudowaniach dawnego młyna wodnego, będącego częścią koncentracji większej ilości młynów znajdujących się na odnodze rzeki Soły.
W miejscu tym po I wojnie światowej rodzina Pana Wojciecha prowadziła młyn wodny należący do sieci młynów wodnych zlokalizowanych przy rzece Macosze. Był to młyn, w którym głównie przemielano żyto, gdyż pszenica nie była na tym powszechnie uprawiana. Pomieszczenie w budynku, w którym powstała Izba Młynarska jest częścią zabudowań zagrody młynarskiej będącej w ewidencji zabytków Województwa Małopolskiej. Państwo Adrianna i Wojciech Procnerowie są piątym pokoleniem, które prowadzi to gospodarstwo.
